Tuinsalade à la Muiderslot

Waar de middeleeuwse adel genoot van vis, vlees, broden en kazen, moesten de eenvoudige boeren en burgers genoegen nemen met knollen, bollen, wortels en kolen. Zij waren voor een groot deel afhankelijk van de groenten die ze met hun blote handen uit de grond groeven, zoals radijzen, venkel, knolraap en boerenkool. Deze groenten zijn ook nu nog in de tuinen van het Muiderslot te vinden. Ze groeien in de zogenaamde ‘Warmoeshoef’. Het woord ‘warmoes’ is een combinatie van ‘warm’ en ‘moes’. De verschillende groenten, wortels, bollen, kolen en knollen werden warm gegeten en letterlijk tot moes gekookt.

Nieuwe eetgewoonten uit Italië

De gemiddelde middeleeuwer was niet zo happig op het eten van rauwe groenten. Maar gedurende de 16e en 17e eeuw veranderde deze perceptie. Waarschijnlijk was dit door de invloed van eetgewoonten uit Italië, waar ze minder wantrouwig waren als het ging om het eten van ongekookte groenten. Zogenaamde ‘tuinsalades’ met rauwe groenten en tuinkruiden waren na een tijdje niet meer weg te denken tijdens het diner. Ook de beroemde 17e eeuwse kasteelheer P.C. Hooft zal zijn gasten tijdens het diner verblijd hebben met salades van inheemse en exotische groenten, maar ook vruchten en kruiden uit eigen tuin. De tuinen en boomgaard, die in de 17e eeuw zijn aangelegd door schrijver en dichter P.C.Hooft, zijn nog steeds te bewonderen op het Muiderslot.